Thomas Rosenboom was zesenzestig toen hij vader werd. Het betekende een radicale breuk met zijn leven daarvoor, waarin hij nooit aan kinderen had gedacht, nooit echt had samengewoond, en het in gezelschap nooit langer dan drie uur uithield. In dit persoonlijke relaas komt hij van de ene vraag op de andere. Hoe heeft zijn vaderschap hem veranderd? Hoe lacht een vader? En bestaat er zoiets als een glazen wand, een onzichtbare scheidslijn tussen mensen met en mensen zonder kinderen? Late vader is een egodocument, maar geschreven toch in de onmiskenbare stijl van de meesterverteller.
Thomas Rosenboom (1956) won tweemaal de Libris Literatuur Prijs: met Gewassen vlees in 1995 en met Publieke werken in 2000. Zijn daaropvolgende romans De nieuwe man, Zoete mond en De rode loper werden eveneens lovend ontvangen en genomineerd voor belangrijke prijzen. In 2004 schreef hij het Boekenweekgeschenk, Spitzen. Rosenbooms rijke oeuvre omvat romans, verhalen en hertalingen. Publieke werken werd in 2015 met veel succes verfilmd.
Over Publieke werken:
‘Rosenboom zelf heeft met Publieke werken hoog ingezet zonder te verliezen. (...) De jury honoreert de hoge inzet. Publieke werken is een briljant geschreven en diepgravende roman die het waarmerk draagt van de meester.’
Jury Libris Literatuur Prijs 2000
‘Hier is sprake van een meesterlijke beheersing van de taal, de compositie en de stof.’
Trouw
Over Gewassen vlees:
‘De onverwachte beelden die de wisselende stemmingen van de hoofdpersoon illustreren, buitelen ononderbroken in kinderlijk plezier over elkaar heen, zodat je op den duur niet meer weet waar hij mee bezig was. Gewassen vlees is papier geworden opera. (...) Het getuigt zo van een buitengewone vitaliteit. Thomas Rosenboom vervalt nooit in routine.’
NRC
Over De nieuwe man:
‘Stilistisch is hij heer en meester, vooral de beeldende kracht van zijn taal is verbluffend.’
Elsevier
Over Zoete mond:
‘Rosenboom is een meester.’
GPD-kranten